دنیای من....

به خودم دروغ میگویم...شایدتصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری هفتم www.pichak.net کلیک کنید

اسمان ابی نیست...شاید

زندگی زیبا نیست...شاید

اما اخر دنیایم اینجاست

به گمانم چهره ی کرکس هم زیباست

به خودم دروغ میگویم...شاید

رقص پروانه یک رویاست...شاید

شادی من بیجاست...شاید

اما اخر دنیایم اینجاست

پیش من ظلم هم گاهی زیباست

در نگاهم غم غربت پیداست

اما گاهی ناله و شیون هم زیباست

پیش چشم من قتل یک بیشه ی نور

چهره ی قاتل عشاق هم زیباست

شاید اینگونه زمین نابود بود

زندگی اشوب بود

خوبی کاسه ی تیره ای

در دست من مجنون بود

اگر از زشتی دوران دل مردم پاک بود...

زندگی اشوب بود...

زندگی رنگ می باخت

اگر عالم همه اش پیدا بود

نوشته شده در جمعه

مرگ عشق

مرگ عشق  

فـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــریــــــــــــاد 


   فــــــــــــــــــــریـــــــــــــادی بـــــــرای تــــــــــــــــو


  فریادی که از اعـــــماق قلـــــب خستـــه ام پا می گیرد


  و هــــــــــــــنــــــــــوز کــــــــــــــــه هـــــنـــــــــوز اســـت


  و بــــا ایـــــــــــــن کــــــــه مـــــــدت ها از رفتنــــــت گذشته


 هنــــــــوز بر حنــــــــــــــجره خســــــته ام جاری نگـــــــــــشته


 


 زیـــــــــبایــــــم


 هنوز نتوانسته ام درد عمیق


 نبــــودن و رفتـــــــنت را باور کنـــــم


 


عشــــــــــــــــــــــق من    


هنوز صـــــدای زیبای مستیت


و هنوز گم شدن در قطره قطره ی


 بـــــــــــــعد صدایت فراموشم نشده


و بــــــــــه خدای اسمان ها قســـــــــم


هـــــــنــــــوز کـــــه هــــنـــــوز اســـــــــت


عروجی که با تو بودن برایـــم اورده پایان نیافته   


 


پرنده را که ازاد کنی


روزی برمــــــــــی گردد


و مــــــــــــــن خاکـــــــی


از ایــــــــــن اتفــــــاق زمینی


زیـــــــــــــاد دور نیســــــــتــــم


روزی مـــــــــــــــی ایـــــــــــــــــم


و تـــــــــــــــو را بــــــــــا خـــــــــــــود


بـــــــــــــــه اوج رویاهـــــایم می بــــرم


مـــــی بــــــــــرم تــــــــــــا ببــــــیــــــــنی


مــــــــــخمـــــــــل رویــــــاهــــای پســــــــرک


چــــــــــــــــــــه رنــــــــــــــــــگـــــــــــــــــی دارد!!!!!!!


مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــن می ایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم  مـــــــــــــــنــــــــــــــــــــتـظـــــــــــــــــــــــرم بــــــــــــــــــــــــاش


شروع دوباره

                           

                                 یک قلب خسته از ضربان ایستاده است

 

من مرده‌ام ، نشان که زمان ایستاده است

                                                             و قلب من که از ضربان ایستاده است

مانیتور کنار جسد را نگاه کن

                                                              یک خط سبز از نوسان ایستاده است

چون لخته‌یی حقیر نشان غمی بزرگ

                                                            در پیچ و تاب یک شریان ایستاده است

من روی تخت نیست ، من این‌جاست زیر سقف

                                                           چیزی شبیه روح و روان ایستاده است

شاید هنوز من بشود زنده‌گی کنم

                                                            روحم هنوز دل‌نگران ایستاده است

اورژانس کو؟ اتاق عمل کو؟ پزشک کو؟

                                                         لعنت به بخت من که زبان ایستاده است

اصلا نیامدند ببینند مرده‌ام

                                                            شوک الکتریکی‌شان ایستاده است

فریاد می‌زنم و به جایی نمی‌رسد

                                                          فریادهام توی دهان ایستاده است

اشک کسی به خاطر من در نیامده

                                                        جز این سِرُم که چکه‌کنان ایستاده است

شاید برای زل زدن‌ام گریه می‌کند

                                                        چون چشم‌هام در هیجان ایستاده است

ای وای دیر شد بدن‌ام سرد روی تخت

                                                          تا سردخانه یک دو خزان ایستاده است

آقای روح! رسمی شد دادگاه‌تان

                                                           حالا نکیر و منکرتان ایستاده است

آقای روح! وقت خداحافظی رسید

                                                        دست جسد به جای تکان ایستاده است

 

مرگ‌ام به رنگ دفتر شعرم غریب بود

                                                         راوی قلم به دست زمان ایستاده است:

یک روز زاده شد و حدودی غزل سرود

                                                         یادش همیشه در دل‌مان ایستاده است

یک اتفاق ساده و معمولی‌ست این

                                                         یک قلب خسته از ضربان ایستاده است

==================

این دله منه که از نبودنت میسوزه...........میسوزه که چرا نیستی و رفتی...چرا؟ جدا چرا؟

hd

باز هم آمدم

باز هم آمدم  

بعد از مدتهای مدیدی آمدم سری به صندوقچه اسرارم بزنم  

آنچنان سر به مهر است که هر چه نوشته ام مانده و کسی نیز سری به آن نزده است